Column Erina: Voorbij

Mijn buurmeisje heette vroeger Ciara. Het was een lief kind dat haar naam eer aan deed. Eens was ze kwijt. Haar moeder kwam bij ons achterom vragen of we haar lieveling hadden gezien? Mijn moeder raakte ook ongerust en liep mee de straat op om te zoeken. Ik speelde vaak met Ciara en wist waar ik haar kon vinden. Toen niemand naar me keek, keek ik stiekem omhoog. En zag haar stilletjes giechelen op een tak tussen de bladeren. Ze bewoog nauwelijks en toch wiebelde de tak behoorlijk heen en weer. Ik zwaaide voorzichtig, maar durfde niet aan mijn moeder te zeggen dat Ciara gezellig eekhoorn zat te spelen. 

Afgelopen weekend kwam een volwassen Ciara langs. Voetbal was afgezegd. Mijn visite wilde toch maar liever thuisblijven. Ciara zwiepte de bomen heen en weer en ontwortelde er een paar. Eigenlijk was ze net zo’n wildebras als mijn buurmeisje vroeger. Ciara deed wat de weermannen hadden aangekondigd, maar gelukkig iets minder doldriest. Ze was dan weliswaar code oranje, maar vreselijke ongelukken ge beurden er niet. Ze bulderde met veel kabaal om mijn huis. De schutting in mijn achtertuin wapperde gezellig in het ritme mee. De kat zat op de uitkijk op het dak van de schuur. Ik waarschuwde dat er een boom op zijn kop kon vallen, maar daar trok hij zich niks van aan. Met zijn snorharen in de wind, bleef hij gestroomlijnd zitten. Pas toen het heel hard regende, besloot hij binnen achter de kachel te kruipen. 

En zo zijn we in een veranderd klimaat terecht gekomen. Als ik even mijn ogen dicht doe, klinkt het buiten nog steeds als een novemberstorm. De wind is guur en maakt het niet fijn zonder jas. Maar aan de temperatuur zou je denken dat het voorjaar is, omdat de bloeiende elzen nu al zorgen voor niesbuien. 

En we zijn er nog lang niet. Nu de resten van een winderige week alle straatvuil in een straathoek hebben geblazen, blijkt Dennis in aantocht. Het neefje van Ciara heette Dennis. Hij was een lieve jongen, die altijd met zijn neus in de boeken zat. Soms bewoog hij zo weinig, dat je vergat dat hij er was. Ik denk dus dat Dennis het komend weekend de bomen laat staan en de dakpannen gewoon laat liggen. Als Dennis een echte Dennis is, is hij voorbij vóór we wisten dat hij er was.

Terug naar het overzicht

Copyright © DeMooiKrant.nl